AH CEMİL TUGAY, VAH MUTLU AKPINAR!

Cemil Bey ve Mutlu Bey! 
İkiniz de dört beş yıl şu Karşıyaka'da Belediye Başkanlığı yaptınız...
Hiç mi aklınıza gelmez, sabah sekizbuçukta aşağı inip personelinizi güleryüzle kapıda karşılamak? 
Bakın, Behice hanım böyle bir ilki gerçekleştirdi!
Malûm yerel medyadaki başlıklara bakınca insan bu başkana hayran oluyor...
Aynı yerel medya, geç gelenlerin tesbit edilerek, savunmalarının istenip istenmediği hakkında araştırma yaptı mı acaba? 
Aynı yerel medya, sendikal olarak 10 yaşından küçük çocuğu olan personelin geç gelme hakkının olduğunu, buna rağmen savunmalarının istenip istenmediği hakkında bir araştırma yaptı mı acaba? 
Aynı yerel medya Behice hanıma yine ses getirecek bir hamle yapmasını öğütleyebilir mi acaba? 
Mesela akşam çıkış saatinde kapıda bekleyip, kaç kişinin görevine aşık olduğu için, erkenden tüymediğini tesbit edebilir mi acaba? 
Tabi ki güler yüzle yapmalı bunu...
Gerçekten bu muazzam personel sevgisi, ne Tugay'ın, ne de Akpınar'ın aklına gelmemişti(!)
Öyle boş boş oturup gitmişler meğer...
Yalnız ben şeyi anlayamadım...
Bu savunma isteme işi nedir? 
Personel sabah sabah içeri girerken suratını falan mı astı acaba? 
Ulen kadın aşağı kadar inmiş, biraz kıymet bilin be! 
Bir belediye başkanının kapıya kadar inip, kim gelmiş, kim gelmemiş, kontrol etmesi kadar doğal bir şey yoktur elbette...
Ve fakat yalaka yereller bunu Pamuk Prenses ve yedi cüceler tadında anlatıyor ya? 
İşte insan salak yerine konulmaya bozuluyor...
İki tane reklam alma be birader! 
Ölür müsün acından?