DEVLETLER NASIL KURULUR, NASIL YIKILIR?

Aziz ve Büyük Türk Milletim,
Tarihten günümüze kadar devletlerin ve imparatorlukların nasıl kurulduğu, nasıl dağıldığı ve nasıl işgal edildiği üzerine sayısız eser kaleme alınmış; pek çok bilge ve düşünür bu konularda gelecek nesillere ışık tutacak bilgiler bırakmıştır.
Bu hakikati, eski Türk alfabesiyle taşlara kazınan Bilge Kağan Yazıtları, Tonyukuk Yazıtları ve İlteriş Kağan Yazıtlarında açıkça görmekteyiz. Aynı şekilde Selçuklu veziri Nizamülmülk’ün Siyasetname adlı eseri, Machiavelli’nin Hükümdar’ı, Jean-Jacques Rousseau ve Thomas Hobbes’un eserleri de devlet yönetimi ve toplum düzeni hakkında önemli bilgiler sunmaktadır.
Bazen bir devlet, dış düşmanlar tarafından değil; bizzat onu yönetenler tarafından zayıflatılır ve adeta işgal edilir.
Bir ülkeyi ayakta tutan yalnızca sınırları değildir; adalet duygusudur.
Kanunlar yazılabilir, kurallar değiştirilebilir; ancak adalet insanın vicdanında doğar. Bu yüzden kanun ile adalet aynı şey değildir. Kanun düzen kurar; adalet ise o düzenin doğru olup olmadığını belirler. Çünkü adalet, kanunun arkasındaki vicdandır.
Bir toplumda kanun olabilir; fakat adalet yoksa, orada düzen vardır ama hakkaniyet yoktur.
Allah, adalet duygusunu insanın vicdanına yerleştirmiştir. Çünkü adaletin olmadığı yerde eşitlik de uzun süre varlığını sürdüremez.
En önemli gerçek şudur:
Adalet, devletin verdiği bir ayrıcalık değil; insanın doğuştan sahip olduğu bir haktır.
Tarih bunun sayısız örneğiyle doludur.
Roma İmparatorluğu yüzyıllar boyunca güçlü kaldı; çünkü Roma hukuku, dünyanın en gelişmiş hukuk sistemlerinden biriydi. Ancak zamanla güç, az sayıda kişinin elinde toplanmaya başladı. Hukuk zayıfladı ve Roma, dış düşmanlarından önce iç düzeninin çökmesiyle güç kaybetti.
Çünkü insanlar sadece korktukları için değil, adil olduğuna inandıkları kurallara uyarlar.
Adalet duygusu kaybolduğunda güven de kaybolur. Güvenin olmadığı bir sistem ise uzun süre ayakta kalamaz.
Tarih bize bir başka gerçeği daha gösterir:
Bazen adaleti korumak için kurulan kurumlar, zamanla adaleti değil, kendi düzenlerini korumaya başlarlar.
Bu nedenle hukuk tarihinin en önemli ilkelerinden biri şudur:
Hiç kimse kanunun üstünde değildir.
Devlet de dahil…
Çünkü hukukun amacı gücü büyütmek değil, insanı korumaktır.
Tarih bize hep aynı gerçeği göstermiştir:
Bir toplumda hak korunuyorsa devlet güçlüdür. Ancak hak zayıfladığında, devlet büyüse bile insan küçülür.
Çünkü bir ülkeyi ayakta tutan yalnızca kanunlar değil; ADALETTİR.
Adalet kaybolduğunda bir ülke savaşla değil, sessizce kaybedilir.
“Adalet mülkün temelidir.”
— Gazi Mustafa Kemal Atatürk
Biz Türklerin de kadim bir töresi vardır. Bu törede en temel ilke adalettir.
Milli ruh, düşünce, mefkûre, ilim, kültür, sanat, ordu ve hukuk… Hepsi adalet ve vicdanla yoğrulduğunda devlet de, millet de, insan da yükselir.
Ama bu unsurlardan biri eksik olursa;
Ne devlet kalır, ne ahlak, ne insan, ne de milli şuur…
Saygılarımla,
Bahruz Farukoğlu
Reis Difa