KURT KIŞI GEÇİRECEK DE YEDİĞİ AYAZI UNUTACAK MI?

Aslında sadece millet yorgun değil; sosyolojik, ekonomik ve kültürel ayrışmaların yarattığı ötekileştirme, umutsuzluk ve karamsarlık da toplumun üzerinde ağır bir yük oluşturuyor.
Sadece vatandaş değil; siyasi aktörler, siyasi partiler ve siyasetçiler de aynı ruh hâlini taşıyor. Hem de en tepeden mahalle başkanına kadar her siyasi partinin kadroları, milletin içinde bulunduğu psikolojiden çok da farklı değil.
Ramazan ayı birleşme ve barış ayıdır. Bu nedenle her siyasi parti iftar programları, sokak iftarları düzenleyerek bir şekilde sessiz ve sakin programlarını gerçekleştiriyor.
Vatandaş ise vekillerin bir öğrenci evinde yaptığı sahur yemeğinin maliyetini hesaplıyor.
Vatandaş, Meclis’teki iftar menüsünün maliyetini hesaplıyor…
Öte yandan Ramazan ayı için “birleşme ayı” dedik ya…
Manisa’da bir partinin iki ayrı iftar programı düzenlemesi birleşme mi, ayrışma mı, doğrusu anlamakta zorlanıyorum.
Bir ilçede Bülent Arınç ve vekil oğlu,
başka bir ilçede ise Sayın Bahadıroğlu iftar programı düzenliyor…
Tabii siyasi partiler söz konusu olduğunda muhalefet ile iktidar partileri halk nezdinde aynı şekilde değerlendirilmez. Çünkü yönetim iktidarın elindedir ve faturanın ağır kısmı da doğal olarak iktidar partisine kesilir.
Halkın refah düzeyi arttıkça bilançonun sol tarafına artı yazılır; refah azaldıkça ise sağ tarafına eksi düşülür.
Sanki inadına gibi Cumhur İttifakı terazinin sağ tarafına ağırlık koymak için mücadele ediyor.
Tek tek maddeleri yazmayacağım ama son düzenlenen trafik cezaları bilançonun gider kalemini oldukça artırıyor.
Örneğin şehir içinde taşımacılık yapan kamyonetlere takograf zorunluluğu gerçekten gerekli mi?
Hız sınırında tanınan ihlal payının kaldırılması çok mu gerekliydi?
Caydırıcı cezalar elbette olmalı; insanların ölümle sonuçlanan kazalardan korunması için uygulanmalı.
Ama tornavida ya da pense yok diye insanların cebini yakacak cezalar da olmamalı.
Bu yasalar, dediğim gibi, iktidarın bilançosunda gider kalemlerini artırdı.
Gelelim böyle bir atmosferde siyasilerin gelir kalemlerini artırma yöntemine…
Klasik “CHP şunu yaptı, bunu yapmadı” söylemleri artık vatandaşın yıllardır duyduğu sözler.
Ne Ankara’da ne de her türlü hırsızlık iddialarına rağmen İstanbul’da, ne de susuzluk tartışmalarına rağmen Ankara’da bu söylemler iktidar cephesine artı yazdırır. Aksine, vatandaşın muhalif olduğu siyasi partinin hanesine artı puan olarak döner.
Bir de iktidarın en büyük gelir kalemine bakalım:
Savunma sanayi hamleleri.
Birilerinin “Ülkeye sanki füze mi atacaklar?” gibi küçümseyici söylemlerinin, İran–İsrail–ABD üçgenindeki gerilim ve savaş atmosferi içinde ne kadar boş olduğu da ortaya çıktı.
İktidar bu konuda gerçekten başarılı.
Ancak şunu da çekinerek söylemek gerekir ki vatandaşın karnı açken, esnafa bir yapılandırma imkânı sunulmamışken ve her geçen gün insanların kazancı ile birikimi erirken; toplum savunma hamlelerini elbette takdir eder ama günlük hayatın sorunlarını da görmezden gelmez.
Çünkü kurt kışı geçirir…
Ama yediği ayazı unutmaz.
Selametle.