İzmirli Soruyor: Özlale Ne Yapıyor?

İzmir’de artık kimse muhalefet reflekslerinin arkasına saklanamaz. Çünkü bu şehirde iktidar CHP’dir. Büyükşehir Belediyesi CHP’dedir, ilçelerin büyük bölümü CHP’dedir, Meclis’te İzmir’i temsil eden milletvekillerinin çoğunluğu CHP’lidir. Yani İzmir’de yaşanan her yapısal sorun, doğrudan bu siyasi hattın hanesine yazılır.
Tam da bu yüzden bugün İzmirli şu soruyu yüksek sesle sormaktadır:
Yerelde iktidar olanlar neden hâlâ çözüm üretmek yerine susmayı tercih ediyor?
Bir dönem İYİ Parti’den İzmir Büyükşehir Belediye Başkan Adayı olan Ümit Özlale, o günlerde İzmir’in tüm kronik sorunlarını tek tek sıralıyordu. Trafik kilitlenmişti, kentsel dönüşüm yerinde sayıyordu, Körfez kirliydi, gençler işsizdi, belediyede liyakat tartışmalıydı. Bu eleştirilerin neredeyse tamamı bugün hâlâ geçerli.
Ama bir farkla:
O gün muhalefetti.
Bugün iktidarın parçası.
Bu noktada eleştiri dili yerini eyleme bırakmalıydı. Bırakmadı.
Bugün İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay. CHP’li. Milletvekili Özlale de CHP’li. Aynı parti, aynı şehir, aynı seçmen… Ama ortada ne güçlü bir ortak fotoğraf var ne de kamuoyuna açıklanmış net bir ortak yol haritası.
Bu sessizlik tesadüf değilse, açıklanmalıdır.
Çünkü İzmirli şunu merak ediyor:
Adaylık döneminde hazırlanan o kapsamlı projeler, raporlar, çözüm önerileri nereye gitti? Belediye Başkanı’nın masasına konuldu mu? Konulduysa neden uygulanmıyor? Konulmadıysa, yerelde iktidar olan bir partide bu nasıl bir siyaset anlayışıdır?
Bu sorular muhalefetin değil, seçmenin sorularıdır.
CHP İzmir’de artık “engelleniyoruz” diyemez. “Koşullar zor” bahanesine sığınamaz. “Geçmişten kaldı” cümlesiyle sorumluluğu öteleyemez. Çünkü karar alma gücü de, uygulama yetkisi de CHP’dedir.
Yerelde iktidar olmak, eleştirilmekten muaf olmak değildir. Tam tersine, daha fazla hesap vermeyi gerektirir. Ama görünen tablo şudur: Eleştiriler geride kalmış, sorumluluk askıya alınmış, siyaset konfor alanına çekilmiştir.
İzmir bu konforu kaldıramaz.
Bu şehir, parti içi dengelerin, kişisel pozisyonların, “şimdi sırası değil” hesaplarının bedelini ödemek zorunda değildir. Yan yana duramayanların, birlikte çözüm üretemeyenlerin bu kenti yönetmesi de mümkün değildir.
Son söz net:
İktidar olmak susma hakkı vermez.
İktidar olmak çözüm üretme mecburiyeti getirir.
Ve İzmir, bu mecburiyetin artık yerine getirilmesini beklemektedir.